نمایه

ورود به سایت

 
 
مرا به خاطر بسپار
کلمه عبورم را فراموش کرده ام!
ثبت نام

عضویت در خبرنامه


زندگینامه حضرت محمد (ص)

سه شنبه 14 آبان 1392 10:58 صبح مشاهده: 2252

زندگینامه حضرت محمد (ص)

 

در سالى كه معروف به عام الفيل است ديده به جهان گشود. پدر حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم (( عبداللّه )) و مادر گرامى ايشان (( آمنه )) نام داشت .
عبداللّه قبل از تولد پيامبر(ص ) از دنيا رفته بود و به همين جهت عبدالمطلب جد ايشان (پدر عبداللّه ) سرپرستى او را به عهده گرفت . حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم شش ساله بود كه مادرش آمنه وفات يافت و عبدالمطلب نيز حدود دو سال بعد ديده از جهان فرو بست و سرپرستى ايشان را ((ابو طالب ))
 عموى آن حضرت ، پدر حضرت على عليه السلام به عهده گرفت .
(جوانى )
پيامبر اسلام صلى اللّه عليه و آله و سلم دوران جوانى خود را در مكه سپرى كرد.همه مردم ايشان را فرد راستگو، درستكار و امين مى شناختند به طورى كه او را ((محمد امين ))
 مى ناميدند. حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم همواره يار ستمديدگان بود و به افراد مستمند كمك مى كرد. و در سن بيست سالگى بود كه در پيمان (حلف الفضول ) كه ميان عده اى از جوانان مكه و براى كمك و حمايت از ستمديدگان به وجود آمده بود شركت نمود.آنان پيمان بسته بودند كه هر جا مظلومى بيابند به كمكش ‍ بشتابند.
حضرت محمد صلى اللّه عليه و آله و سلم در سن بيست و پنج سالگى با ((حضرت خديجه ))
 كه از زنان پاكدامن و محترم و بزرگوار بود ازدواج كرد. حضرت فاطمه (س ) بانوى بزرگ اسلام و جهان ، از ثمرات اين ازدواج مبارك مى باشند.
(بعثت )
پيامبر اسلام (ص )، هر سال يك ماه ، براى عبادت به (( غار حرا)) كه در كوه نور و در نزديكى مكه قرار داشت مى رفت . در آن ايام بود كه از طرف خداوند به پيامبرى مبعوث شد ، جبرئيل اولين آيات الهى را كه از سوره (( علق ))
 بود، از جانب خداوند بر پيامبر خواند. رسول خدا در آن هنگام چهل سال داشت . اولين كسانى كه به پيامبر ايمان آوردند، از مردان ، حضرت على عليه السلام واز زنان حضرت خديجه (س ) بودند.
(تبليغ دين )
حضرت محمد (ص ) پس از آنكه به پيامبرى و رسالت برگزيده شدند، تا سه سال به صورت پنهانى مردم را به اسلام دعوت مى كردند و در اين مدت عده اندكى به ايشان ايمان آوردند. پس از آن ، از جانب خداوند، به ايشان فرمان داده شد تا دعوت خود را به صورت آشكار بيان فرمايند،و ابتدا خويشان و اقوام خود را به اسلام دعوت نمايند.با علنى شدن دعوت رسول خدا(ص ) مشركان مكه از هيچ كوششى براى مبارزه و جلوگيرى از گسترش ‍ و نفوذ اسلام خوددارى نكردند. و به آزار و شكنجه مسلمانان پرداختند ((بلال حبشى )) را به دردناك ترين شيوه ها شكنجه نمودند و (( سميه و ياسر))
 پدر و مادر (عمّار) را به شهادت رسانيدند . آزار و شكنجه مسلمانان ، توسط مشركان به جايى رسيد كه رسول خدا (ص ) به مسلمانان دستور داد تا مكه را ترك كنند و به كشور حبشه (اتيوپى كنونى ) مهاجرت نمايند و در نتيجه تعدادى از زنان و مردان مسلمان به سرپرستى جعفربن ابى طالب به حبشه مهاجرت كردند.وقتى مشركان مكه از مهاجرت مسلمانان به حبشه اطلاع پيدا كردند، عمروعاص را براى باز گرداندن آنان به حبشه فرستادند. اما پادشاه حبشه كه حقانيت دين اسلام را از زبان جعفربن ابى طالب شنيد به مسلمانان اجازه داد آزادانه در حبشه به زندگى خود ادامه دهند و عمروعاص شكست خورده به مكه بازگشت .
شكست مشركان در مهاجرت مسلمانان به حبشه و گسترش اسلام ، باعث شد كه جهت جلوگيرى از دعوت الهى رسول خدا (ص ) مسلمانان را تحريم اقتصادى نمايند. در نتيجه سران مشركان دستور دادند كه هيچكس با بنى هاشم خريد و فروش ننمايد و همگى با مسلمانان قطع رابطه كنند. رسول خدا صلى اللّه عليه و آله و سلم به همراه مسلمانان مدت سه سال را در محاصره اقتصادى در يكى از دره هاى مكه به نام شعب ابوطالب و در سخت ترين شرايط براى دفاع از دين خدا به سر بردند. آنان در محاصره بودند تا اينكه رسول خدا(ص ) به ابوطالب خبر داد كه موريانه عهدنامه مشركين را خورده است و جز نام خدا چيزى باقى نمانده است . وقتى مشركان به سراغ عهدنامه خود رفتند و حقانيت گفتار پيامبر را مشاهده كردند دست از محاصره برداشتند.
(مهاجرت به مدينه )
شهر مدينه پيش از مهاجرت پيامبر اسلام (ص ) از مكه (( يثرب )) ناميده مى شد. يثرب از دو قبيله ((اوس )) و ((خزرج )) تشكيل يافته بود كه همواره با يكديگر در جنگ و نزاع بودند. وقتى كه خبر پيامبر اسلام (ص ) به مدينه رسيد عده اى از آنان در سال دوازدهم و سيزدهم بعثت به مكه آمدند و پس از پذيرفتن اسلام با آن حضرت پيمان بستند كه رسول خدا را يارى كنند. مشركان كه گسترش اسلام را حتى در خارج از سرزمين مكه مشاهده نمودند تصميم گرفتند. پيامبر اسلام (ص ) را به قتل برسانند و براى اجراى تصميم خود گروهى را برگزيدند تا شبانه به خانه پيامبر(ص ) حمله آورده و ايشان را در بستر به قتل برسانند. در اين شرايط بود كه حضرت على عليه السلام براى حفظ جان رسول خدا (ص ) در بستر ايشان خوابيد و پيامبر(ص ) از مكه خارج شد و پس از اينكه گروه زيادى از مسلمانان به مدينه مهاجرت كرده بودند، پس از سيزده سال مبارزه پيگير در مكه و تبليغ اسلام به مدينه مهاجرت فرمود. ( مدينه النبى ) شهر ((يثرب )) با ورود پيامبر اسلام (ص ) ((مدينه )) يا ((مدينه النبى ))
نامگذارى شد و هجرت پيامبر اسلام از مكه به مدينه مبدا تاريخ اسلام گرديد.
پيامبر اسلام (ص ) بعد از ورود به مدينه ابتدا مسجدى بنا نمود. كه خود نيز در ساختن آن با مسلمانان همكارى مى كرد. مسجد محل عبادت و مركز حكومت و اجتماع مسلمانان مدينه محسوب مى شد. پس از بناى مسجد بين مسلمانان پيوند برادرى ايجاد نمود.
(نبردهاى مسلمانان با مشركان )
پيروزى روزافزون مسلمانان و گسترش اسلام و پايه ريزى حكومت بزرگ اسلامى در مدينه ، مشركان را بر آن داشت كه تمام توان نظامى خود را براى مقابله با اسلام بكار برند. غزوه بدر، اولين نبرد مسلمانان با مشركان بود. در اين نبرد تعداد مسلمانان 313 نفر بود و اسلحه اندكى در اختيار داشتند. در حالى كه مشركان با 950 نفر و اسلحه فراوان به ميدان آمده بودند. مسلمانان در حالى كه رسول خدا(ص ) پيشاپيش آنان قرار داشت بر سپاه مشركان حمله كردند و با يارى خداوند و دلاورى و رشادت مسلمانان به ويژه حمزه عموى پيامبر(ص ) و على (ع ) مشركان را شكست داده و با گرفتن تعدادى اسير آنان را وادار به فرار كردند. جنگ بدر در سال دوم هجرت اتفاق افتاد.
در سال سوم هجرت مشركان مكه با سپاه سه هزار نفرى و براى گرفتن انتقام شكست بدر با امكانات و تجهيزات زياد به طرف مدينه حركت كردند. سپاه اسلام با سپاه مشركان ، در دامنه كوه احد در مقابل يكديگر قرار گرفتند. رسول خدا(ص ) ابتدا پنجاه نفر از سربازان را ماءمور حفاظت از تنگه اى كرد كه در پشت سپاه اسلام قرار داشت تا خطر حمله احتمالى مشركان را از آن محل برطرف نمايد. در آغاز نبرد پيروزى با مسلمانان بود و مشركان شكست خورده و پا به فرار گذاشتند. در اين هنگام نگهبانان تنگه به تصور اينكه جنگ تمام شده است ، بر خلاف دستور پيامبر (ص )، سنگرهاى خود را ترك كرده و به جمع آورى غنائم پرداختند. مشركان كه تنگه مذكور را خالى ديدند از آن ناحيه به مسلمانان حمله كردند و عده اى را به شهادت رساندند. از جمله شهدا، حمزه سردار بزرگ اسلام و عموى رسول خدا(ص ) بود. مشركان كه قصد به شهادت رساندن رسول خدا(ص ) را داشتند با فداكارى حضرت على (ع ) كه با تمام توان از پيامبر(ص ) دفاع مى نمود روبرو شده در نتيجه عقب نشينى كردند.
در سال پنجم هجرت مشركان با تمام توان و با يارى متحدان خود سپاه بزرگى فراهم كرده و به مدينه حمله كردند. مسلمانان به پيشنهاد سلمان فارسى در شمال مدينه خندقى حفر كردند و به همين خاطر اين جنگ غزوه خندق ناميده شد. سپاه مشركان وقتى به مدينه رسيد در مقابل خود خندقى بزرگ را مشاهده كرد. و با كشته شدن پهلوانان آنان بوسيله حضرت على (ع ) و وزيدن بادى سرد، كه چادرهاى آنان را از جا مى كند بالاخره شكست خورده و پراكنده شدند. غزوه خندق در قرآن مجيد ((احزاب ))
 ناميده شده است .
(فتح مكه )
پس از غزوه خندق (احزاب ) مشركان كه قدرت و نيرومندى مسلمانان را مشاهده نمودند، از در سازش درآمده و حاضر به صلح با مسلمانان شدند و بدين ترتيب ((صلح حديبيه ))
 واقع شد. آنان در پيمان صلح حديبيه متعهد شدند كه ده سال با مسلمانان وارد جنگ نشوند و به مسلمانان اجازه زيارت خانه خدا را بدهند. در اين دوران صلح بود كه پيامبر اسلام (ص ) براى گسترش دين خدا در سراسر جهان نامه هايى به پادشاهان ايران و روم و مصر نوشت و آنان را به اسلام دعوت نمود. و تقريبا دو سال از عقد صلح حديبيه گذشته بود كه مشركان پيمان شكنى كردند. در نتيجه رسول خدا(ص ) با سپاهى بزرگ به سوى مكه حركت كرد و مشركان كه توان مقابله با سپاه اسلام را نداشتند تسليم شدند. سپس رسول خدا(ص ) به مسجدالحرام رفت و على عليه السلام به فرمان پيامبر(ص ) بر دوش ايشان رفته و تمامى بتهاى مشركان را سرنگون نمود. اين واقعه در سال هشتم هجرت اتفاق افتاد.
(وفات رسول خدا(ص ))
پيامبر اسلام (ص ) پس از بيست و سه سال مبارزه و تبليغ دين خدا (سيزده سال در مكه و ده سال در مدينه )، و برقرار كردن حكومت اسلامى ، و تعيين حضرت على (ع ) به عنوان وصى و جانشين پس از خود، به ويژه در ((حجة الوداع )) (آخرين حج ) و در محل غدير خم ، در 28 صفر سال يازدهم هجرى در سن 63 سالگى رحلت نمود. مرقد مطهر رسول خدا (ص ) در مدينه منوره قرار دارد

ثبت نظر شما


 
 
loading

درحال بارگذاری ...